Ben hep hayatın matematiği olduğuna ve dilin doğru güzel bir şekilde kullanıldığında herşeyin mümkün olabileceğine inanan bir insandım. Ama artık emin olamıyorum. Eskiden x+y=z olabileceğine inandırdım ve hayatta ne verirsem benzer bir şekilde karşılık görebileceğime inancım tamdı.Seversem(X) sevgimide güzel bir şekilde gösterirsem(Y) sevilebileceğime(Z) inanırdım. Çok sevdiğim biri bu inancımı kırdı, bunu benim elimden aldı.Çok sevdim onu ve hala ne yazık ki; bana ilgisiz, sözcüklerime tepkisiz, ne yazarsam yaparsam yapayım cevapsız kalan birine karşı kalbim hala aynı sevgiyi koruyor. Çünkü basit biri değildi benim için. Ben fazla romantik biriyim belkide ; bir kişi olucak gerçekten hayatımda ve bende onu sonsuza kadar seveceğim diyen biri olarak büyüdüm, olabileceğini hissetmediğim hiç bir ilişkiye adım atmadım, enerjimin uyuşmadığı hiç kimseyi hayatıma almadım yada ilişki aşamasına geçmeden uzaklaştım. Çünkü ben sonsuza kadar bir kişi ile var olmak istiyordum ve onu bekliyordum o bir kişiyi. Ve ilk defa o bir kişinin “O” olduğunu hissettim bütün enerjimle kalbim ile. Ve artık geldi o kişi dedim ve bütün kalbim ile ona gittim. Bütün benliğimle, sevgimle, merhametimle, ona olan, varlığına olan saygımla… Bütün dünyayı onun için iyi bir yer haline getirmek istedim. Beraberce dünyayı daha iyi bir yer yapalım istedim. Ama o ne yaptı, bensizliğe kendini yöneltti bizden olmayacağına kendi kendine inandı, bana hiç bir şey demeden benden buz dolabı gibi soğuyup uzaklaştı bütün kalbimin sıcaklığına rağmen.
Ben hep kadınlar sevgi ister ilgi ister zannederdim bu güne kadar. Ve kendimi sevmeyi en güzel şekilde yapacak şekilde yetiştirdim “O”nu bulduğumda ona sonsuza kadar verecek bir sevgiyle var olmak için. Ama bilmezdim ki kadınlar sevilmek istemiyormuş bütün ömrümü yanlış bir gerçekle var etmişim, benim için bizim için var olmak istemiceklerini nereden bileyim benden bu kadar kolay vazgeçileceğini nereden bileyim…
Sevgi eşit değilmiş sevgiye sevilmeye… en azından bugün için yeni inancım bu şekilde…
En kırıcısıda ne biliyor musunuz ? birinin sizinle olmamayı seçmesi ve bunu bir alışkanlık haline getirip böylece daha kolay oluyor demesi…
Birini arkadışının düğününe beraber gitmek isteyecek kadar sevebileceğine inanıp bu sevgiden bu inançlardan kolayca vazgeçebilmesi aklımda kalbimde almıyor… Hep bensizde gülsün istedim çünkü o gülünce çok güzel oluyor ama şimdi kalbimi acıtıyor bensizde gülebilecek olması ve ben onu bu kadar özel yaparken kalbimde, ona kalbimde dayalı döşeli bir daire verirken onun bu daireyi kendince döşeme ihtimali varken dairenin pencerelerini açık bırakıp içeriye kışı getirmeye çalışması en çokta o yaralıyor…
İlişkiler 2 dedim, ilkinde çok sevdim çok zorda olsa ilişki beraberce bütün zorlukları aşabileceğimizi düşündüm öyle de yazdım ama “beraberce” dedim tek başıma değil…
Ben rüyasında başka bir kızın eline elim değse elimi çekip “O”nu aldatmış olma düşüncesinde rüyamda bile uzak durmaya çalışan bir adamım. Onu özgür bırakıyorum dediğimde bende özgürüm artık dediğimde kendimi başka birine gitme arzusunda asla olmadım. “O”ndan alamadığım sevgisizliğimi başka kalplerde başka gözlerde aramadım, bana arkadaşlarım neden ayrıldınız diye sorduğunda “O”ydu sebep asla demedim, yüzüm gülüyor görünce ayrıldım derken beni kötü bildiler(bilmiyorlardı ki kalbimin acıdığını yüzümde bunu vermek istemediğimi), gerçekten bu dünyada iyi erkek kalmamış dediler bana ama ne yapayım beni öyle bilsinler, ben sevgimin hakkını verdim. Ben sevdiğime asla laf ettirmem, onunla yaşarım ne yaşıyacaksam ve onunla kalır.
Çok uzuyor belki yazı ama ne yapayım kalbim çok büyük ve konuşmayı da sevmeyide çok büyük yapıyor.
Bugün ki yazı çok öznel oldu gibi ama ilişkilerde öyle değil midir? Çok özel ve birbirine ait … Bayram arifesindeyiz bugün şeker bayramı arifesinde;umarım adı gibi tatlı güzel bir bayram olur herkes için, benim kalbim sisli ne yapması gerektiğini pek bilmiyor bu günlerde, ama siz sevin güzel insanlar sevmek güzel şey herşeye rağmen ve özellikle bu günlerde değil her zaman sevin ve sevdiğinizi sevdiklerinize göstermekten söylemekten çekinmeyin…
Sizi seviyorum güzel insanlar; insan olarak varlığımız zaten sevilmeye değer yaptıklarımız yaşadıklarımız bunu değiştirmez, sevgi ile var olmayı seçersek yaptıklarımız yaşadıklarımızda sevgi ile var olur…
Sevgi ile kalın, hep olmasa da çoğunlukla mutlu kalın…
