Teşekkürler

Hayat çok ilginç. Bütün kalbinizle sevdiğiniz ya da sevdiğinize inandığınız bir insanı bir anda unutabiliyormuş insan. Bir sabah uyandığınızda içinizde ne sevgi nede başka bir duygu hissetmeden kalkabiliyormuş. 

Daha önce sadece resmine bile baksanız kalbinizde bir burukluk bir duygu oluşumu varken bir anda o hissiyat aniden kaybolabiliyormuş. Rabbimden tam 2 hafta önce bir dilek dilemiştim. Eğer bir geleceğimiz olma ihtimali yok ise onu kalbimden de zihnimden de al ve beni özgürleştir demiştim. Rahatlamak kendimi iyi hissetmek için gittiğim kuzulukta bir cuma namazında gerçekleştirdiğim bu dilek, bir anda cumartesi günü gerçekleşti. Hayatımda duamın en hızlı karşılık bulduğu andı herhalde. Kalbimdeki ağlayışın zihnimdeki haykırışın bir anda son bulması hiç beklemediğim bir şeydi. Ama belkide benim için iyi bir sondu. Bugün böyle hissediyorum en azından.

Tam iki hafta önce bir anda biten birşey için neden mi bugün yazıyorum. Çünkü artık yeni başlangıçlara hazırım ve her yeni başlangıç için bir bitişe ihtiyacımız vardır. Ve bitişlerde başlangıçlar gibi güzelce olmalı bence. 

Duygular soğuyunca, düşünceler hararetini kaybedince bir şeyleri görmek daha kolay oluyor. Ve hararet bitince anlıyorsun ki, o tansiyon düştüğünde sadece güzel anılar aklına düşüyor insanın. Yaşadığın bir olayda, arkadaşlarınla ettiğin sıradan bir sohbette, onla alakalı tatlı paylaşımlar akla geliyor ve insan bu yaşanmışlıklara tatlı bir gülümsemeyle bakabilmesini sağlıyor. Bir anda küçük küçük hatıralar var oluyor ve hararet esnasındaki keşke bitmeseydi neden bitti gibi bir çok sorgu yoğun duygular, iyiki yaşanmış olarak var olmaya başlıyor. İyiki beraberce güzel vakitler geçirmişiz diyor insan.İyiki birbirimizin gözlerinde mutluluk olduğumuz zamanlara sahip olmuşuz. Gözlerimize ışıltıyı veren o güzel anlar için teşekkürler güzel insan. Beraberce geçirdiğimiz anlarda birbirimize iyi geldiğimiz zamanlar için teşekkürler. Araya da bir özür; birbirimizi anlayamadığımız, sınırlarımıza ve zaman ihtiyaçlarımıza karşılık veremediğimiz, bazen konuşsak bile birbirimizi duyamadığımız, duygularımızın düşüncelerimizin bazen ses olamadığı bütün bu anlar içinde içten bir şekilde özür dilerim. 

Ve son sözler… Gözlerindeki gülümsemeler ile hayatımı bir süre aydınlattığın için teşekkürler. Gözlerimi o süre içinde gülümsettiğin için teşekkürler. Birbirimize bakarken yaşadığımız tüm güzel anlar hissettiğimiz bütün güzel duygular için teşekkürler. Hayatımın içindeki güzel bir anı olduğun için teşekkürler. Belki sevgili olmayı kalmayı başaramadık. Ama arkadaş olarak birbiriyle uyumlu özel güzel insanlardık. Kim bilir belki bir gün yine o uyuma sahip iki arkadaş olarak birbirimize rast geliriz. 

O güne kadar güzel bir hayat ile var olmanı dilerim. Bir daha denk gelemesekte mutlu güzel bir hayatın içinde olmanı dilerim Ben kendi adıma öyle olacağım. 

Teşekkürler.